Boekbespreking: The Year One van Arnold Mindell

the year one

Af en toe lees je iets van de master himself en deze keer wilde ik één van Mindells eerste boeken lezen, toepasselijk getiteld The Year One. Om erin te ontdekken dat in dit dunne boekje eigenlijk al zoveel wijsheid verscholen zit dat nadien helemaal uitgediept en verbreed is.

Ik start deze korte bespreking met een ijzersterke quote uit het boek:

“The world we live in has the potential to be a wise dreamer. But modern group work indicates that this wisdom does not operate overtly unless the field we live in is made conscious to us all. Only when all of its parts are represented and appreciated, the field manifests its wisdom. Until now, the vast majority of the population ignore their own and the world’s problems.”

The Year One vertelt over het idee dat we eigenlijk één globale familie zijn. Ten diepste willen we één zijn met alle mensen en zelf een gevoel van heelheid ervaren. Daar zijn we – soms ons hele leven – naar op zoek. Maar we zijn er ons niet van bewust, net zoals we ons weinig bewust zijn van de globale problemen van de aarde momenteel: we negeren die problemen, we geloven in magische of in monocausale oplossingen, we komen niet toe aan gedragsverandering ondanks een veelheid aan informatie omdat onze emoties ons in de weg zitten.

Als resultaat voelen we ons het merendeel van de tijd outsiders in deze wereld. Daarom is in groep zijn zo moeilijk en pijnlijk voor ons. We vrezen alles wat onbekend is, vreemd aan onszelf, anders dan anders. Daarom hebben we in groepen methodes van werken nodig die ervoor zorgen dat we onze emotionele rommel opruimen en de atmosfeer niet laten verzieken voor de volgende generaties.

Die methodes van werken moeten beantwoorden aan heel wat criteria:

  • Werkt snel, is divers en meerlagig.
  • Waardeert en verbindt psychologische, ecologische, spirituele benaderingen met conflictresolutiemethodes voor kleine en grote groepen.
  • Kan omgaan met emotionele escalatie, die gevaarlijk kan zijn en tot oorlog kan leiden; erkent de diepere betekenis van woede.
  • Is crosscultureel gevalideerd.
  • Verwelkomt uiteenlopende stemmen en posities op collectieve gebeurtenissen.

Ik denk dat de Deep Democracymethode hier erg aan tegemoetkomt en het dus verdiend in deze tijden wijdverspreid te geraken. Meer er zijn nog te weinig mensen die deze methode voor inclusieve besluitvorming en conflicthantering kennen. Mindell vindt het van levensbelang dat we mensen vormen: “Today however, the role of the globally wise facilitator is less adequately filled than any other role, even less than the evil disturber. Thus creating and populating the new facilitator with all of its differing viewpoints is a matter of planetary life and death.”

Vaak gaan we, vanuit een gevoel van onmacht, alles op een sterke leider projecteren. We verwachten dat onze leiders doen waartoe wij zelf niet in staat zijn. Arnold Mindell houdt een sterk pleidooi (in dit boek uit 1989, maar eveneens in zijn openingsspeech van de IAPOP-conferentie mei 2018) om je eigen leiderschap op te nemen. En een goed leider is een prima facilitator: “The most powerful leadership in a group is the ability to follow the processes trying to happen.”

Ga er dus helemaal voor de komende tijd, of je jezelf nu een leider, facilitator, coach, trainer,… noemt: doe Deep Democracy voor jezelf, voor anderen en voor de wereld, ook voor de komende generaties!